Hotel Savoy

ul. Traugutta 6

Wstęp

Łódź, miasto bujnie rozwijające się przed wybuchem I wojny światowej, wciąż nie posiadało dostatecznej liczby hoteli o zadowalająco wysokim standardzie.. Nie dziwi zatem, że kiedy w 1911 roku przy ul. Krótkiej 6 (dzisiejszej Traugutta) wyrósł nowoczesny Hotel Savoy, zachwycony korespondent warszawskiego tygodnika „Świat” nazwał go „Europą w Łodzi”.

Historia

Projekt budynku przygotował Stefan Lemmené, powiatowy architekt. Jego koncepcję realizowali przedsiębiorcy z Warszawy i Katowic. Hotel postawiono w niecałe dwa lata. Zajął ciasną, prostokątną działkę przy uliczce łączącej się bezpośrednio z ul. Piotrkowską.

Budowla hotelu Savoy łączy elementy secesyjne i modernistyczne, stając się świadectwem dominujących wówczas preferencji estetycznych. Z płaskiej fasady łagodnie odcinają się półokrągłe boczne wykusze i kilka wąskich balkonów. Na parterze wstawiono przeszklone witryny, a na pierwszym piętrze duże kwadratowe okna. Charakterystyczny detal to okrągłe okno umieszczone w samym centrum pierwszej kondygnacji, nad wejściem. Ozdobiono je metalową ramą, w której zostały wykute wizerunki dwóch pawi z długimi ogonami, ptaków-symboli secesji.

Doskonałe wrażenie musiał robić również wystrój wnętrza i nowoczesne jak na ówczesne czasy wyposażenie: z elektrycznymi lampami w różnokolorowych abażurach, bieżącą wodą, kanalizacją, windą, telefonami i stołami bilardowymi. „Nawet najwybredniejsi podróżnicy zaspokojeni zostaną za sprawą świeżo otwartego hotelu Savoy, urządzonego według ostatniego słowa komfortu i techniki” - pisał jeden z żyjących ówcześnie dziennikarzy, którego opinię cytuje Jarosław Skowroński, autor przedmowy do powieści „Hotel Savoy”. Powstanie tak wyjątkowego miejsca nie uszło bowiem uwadze literatów. W 1924 roku Josef Roth, austriacki pisarz żydowskiego pochodzenia w łódzkim hotelu umieścił akcję swojej głośnej powieści. Jej bohater Gabriel Dan po powrocie z wieloletniej rosyjskiej tułaczki zatrzymuje się w niewymienionym z nazwy fabrykanckim mieście, na miejsce noclegu wybierając lokal przy Krótkiej. Roth określił Savoy „bramą Europy” i pisał o nim: „Wspaniały hotel z portierem w liberii, ze złotym szyldem, windami i czystymi pokojówkami w białych, nakrochmalonych czepkach wydaje się bardziej europejski niż wszystkie inne gospody na Wschodzie”. Warto zaznaczyć, że pochwały te wygłaszał człowiek o dość krytycznym stosunku do samej Łodzi, którą opisywał w następujących słowach: „Przed południem [miasto] było szare, unosił się nad nim dym z olbrzymich kominów pobliskich fabryk, na rogach ulic siedzieli skuleni brudni żebracy, a na wąskich ulicach leżały śmiecie i gnój”.

Wydarzenia

Dziś to jeden z trzech zabytkowych łódzkich hoteli, które zachowują swoją funkcję od początku XX wieku. Zastosowana konstrukcja szkieletowa pozwoliła wznieść budynek na zawrotną wtedy wysokość 35 metrów. Hotel miał sześć pięter, choć za sprawą wysokiego parteru z antresolą oraz poddasza mówiono zwykle o siedmiu. Na tle niewielkich śródmiejskich kamienic, gmach Savoyu, mógł się wydawać prawdziwym „drapaczem chmur”, „pierwszym łódzkim wysokościowcem” - jak go wtedy określano. I rzeczywiście, do 1951 r., kiedy w centrum stanął wieżowiec telewizji, hotel wiedeńskiego finansisty Salomona Ringera był jednym z najwyższych obiektów niesakralnych w Łodzi.

Dziś (po 29.12.1989)

Dziś to jeden z trzech zabytkowych łódzkich hoteli, które zachowują swoją funkcję od początku XX wieku. Zastosowana konstrukcja szkieletowa pozwoliła wznieść budynek na zawrotną wtedy wysokość 35 metrów. Hotel miał sześć pięter, choć za sprawą wysokiego parteru z antresolą oraz poddasza mówiono zwykle o siedmiu. Na tle niewielkich śródmiejskich kamienic, gmach Savoyu, mógł się wydawać prawdziwym „drapaczem chmur”, „pierwszym łódzkim wysokościowcem” - jak go wtedy określano. I rzeczywiście, do 1951 r., kiedy w centrum stanął wieżowiec telewizji, hotel wiedeńskiego finansisty Salomona Ringera był jednym z najwyższych obiektów niesakralnych w Łodzi.

Linki

Ta kategoria nie zawiera treści (Lub ta informacja nie jest dostępna w tym języku)

Uwagi

Autorką powyższego opisu jest Pani Joanna Podolska i został on udostępniony dzięki jej uprzejmości

Architekt:

Stefan Lemmene (ur. 1864 r.) - absolwent gimnazjum w Łowiczu, studiował następnie w Sankt Petersburgu. Przez całą, możliwą do prześledzenia, karierę zawodową pracował w administracji rosyjskiej – najpierw w Wydziale Budowlanym Rządu Gubernialnego Piotrkowskiego jako nadetatowy technik budowlany, czasowo nawet jako pomocnik architekta Łodzi Hilarego Majewskiego. Po 1911 roku przeniósł się na stanowisko w Komitecie Techniczno-Budowalnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Sankt Petersburgu. Wiadomo, że wrócił po pewnym czasie do Warszawy. Jak w przypadku każdego architekta na stanowisku urzędniczym trudno ocenić jego dorobek, gdyż mógł podpisywać się pod projektami innych architektów.

Dane Znacznika

Kraj Polska Polska
Miasto Łódź Łódź
Adres ul. Traugutta 6
Zmiany Nazwy Ulicy do 1939 - Krótka, w latach 1939 - 1945 - Straße der 8. Armee, po 1945 roku - Traugutta
Rejestr Zabytków A/102, B/28
Styl Architektoniczny Elementy Secesyjne i Modernistyczne
Architekt(-ci) Stefan Lemmené
Liczba Pięter 7
Początek Budowy 1909
Ukończenie Budowy 1911
Główne Przeznaczenie Hotel
Pierwszy Właściciel Salomon Ringer
Kolejni Właściciele Przedsiębiorstwo Hotele Miejskie (1946-1974) Przedsiębiorstwo Turystyczne "Łódź" (1974-2008) Obecny właściciel Centrum-Hotele Sp. z o.o. (od 2008)


ZnacznikiPersonalne

Stwórz Znacznik Personalny